ตอนที่ 164 เจ้าป่วยจนเลอะเลือนไปแล้วจริงๆ

ยามของจวนองค์รัชทายาท เน้นย้ำเรื่องความเชื่อฟังเป็นเอก

มัดตัวบุตรราชาห้าไว้อย่างคล่องแคล่วเด็ดขาด

ความเร็วนั้นรวดเร็วจนผู้คนพากันมองตาค้าง

ผู้คนที่นั่งอยู่ ณ ที่นี้ล้วนมาเข้าร่วมงานเลี้ยง ไม่ว่าผู้ใดก็คาดคิดไม่ถึงว่าวันนี้จะเป็นภาพเหตุการณ์เช่นนี้ ชั่วขณะนั้นกระทั่งหายใจแรงยังมิกล้าแม้แต่น้อย

หวั่นเกรงเหลือเกินว่าเสียงหายใจจะดังเกินไป แล้วจะถูกพระชายาองค์รัชทายาทผู้ไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะมัดไก่จับกุมตัวทุ่มใส่ร่างของเว่ยหรงหรง จากนั้นก็พลอยล้มป่วยไปด้วยกัน

“ดูท่าทางของพระปิตุจฉาในยามนี้แล้ว น่าจะไม่สามารถจัดงานเลี้ยงวันคล้ายวันเกิดต่อไปได้แล้วนะ” ฉู่เฉิงหยวนมององค์หญิงใหญ่ที่เวลานี้นั่งพังทลายอยู่บนพื้น พลางก้มหน้าลงเล็กน้อย

ในแววตามิได้มีความเวทนา และมิได้มีความห่วงใยเลยสักนิด