เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บุตรราชาเจ็ดพอได้ยินคำพูดน้อยเนื้อต่ำใจของเว่ยหรงหรงก็ยิ่งรำคาญใจนัก ถึงเพลานี้แล้ว นางยังคิดจะให้เขามีความเวทนานางอีกหรือ ไม่คิดเผื่อเขาบ้างเลยรึอย่างไร
ความปราชัยครั้งใหญ่หลวงเพียงนี้ หลังจากกลับเมืองหลวงไปแล้ว ยังมิทราบได้ว่าเสด็จพ่อจะลงทัณฑ์เขาเช่นไร
ในใจเขาเปี่ยมด้วยโทสะ ทว่าก็รู้ดีว่ายามนี้จำเป็นต้องทำให้เว่ยหรงหรงวางใจ อย่างไรเสียแผนการนั้นยังคงต้องพึ่งพาเว่ยหรงหรงอยู่
ยังนับว่าดีที่แผนการจวนจะเริ่มขึ้นแล้ว ความปราชัยในครานี้ ย่อมมิสร้างปัญหาให้เขายืดเยื้อยาวนานนัก
เมื่อคิดได้เช่นนั้น บุตรราชาเจ็ดจึงย่อกายลง แววตาเปี่ยมด้วยความอ่อนโยน น้ำเสียงเจือความรู้สึกผิดอย่างลึกซึ้งเอ่ยปลอบประโลมเว่ยหรงหรงแผ่วเบา “ขออภัยด้วย ทั้งหมดล้วนเป็นข้าที่ไม่ดีเอง หากมิใช่เพื่อข้า เจ้าก็คงมิต้องมาทนรับความทุกข์ทรมานเยี่ยงนี้ หรงหรงเจ้าจงวางใจเถิด พอกลับถึงเมืองหลวงแล้วข้าจะมอบฐานะสมรสให้แก่เจ้าอย่างแน่นอน”