กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เย่เฉิน เจ้ากล้าสาปแช่งข้ารึ”
“เจ้าช่างต่ำช้าไร้ยางอายนัก”
“คนอย่างเจ้าน่ะหรือที่จะมีคู่ครองไปตลอดชีวิต ไม่มีสตรีผู้ใดเลือกคนต่ำช้าไร้ยางอายอย่างเจ้าแน่”
……
ฉินเยียนหรานไม่คิดว่าสุนัขเลียขาที่เคยอ่อนแอต่อหน้านางในอดีต วันนี้กลับกล้าสาปแช่งนาง
ยังคิดจะทวงของที่นางมอบให้เขาคืนอีก
ช่างน่าขยะแขยงเสียจริง
ตอนตามจีบนางก็วาจาหวานหอม พอถูกนางปฏิเสธกลับเผยธาตุแท้ออกมา ไม่แสร้งอีกต่อไป
ทรัพยากรที่เย่เฉินมอบให้นาง ต่างใช้ไปหมดแล้ว นางย่อมไม่มีทางคืนให้เย่เฉิน
นางก็ไม่คืนให้เย่เฉิน แล้วเย่เฉินจะทำอะไรนางได้