กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เย่เฉิน เจ้าไม่คู่ควรกับข้า”
“ข้าเป็นอัจฉริยะฟ้าประทานฝ่ายนอก ส่วนเจ้าเป็นเพียงขยะ ผู้เป็นศิษย์เบ็ดเตล็ด พวกเราไม่ได้อยู่ในโลกเดียวกัน ข้าไม่ต้องการให้เจ้ามาเป็นตัวถ่วงข้า”
สำนักแก่นสวรรค์แห่งตงโจว
เสียงอันเย็นชาของฉินเยียนหรานดังขึ้น ผู้คนใต้เวทีหัวเราะลั่นกันทั้งบริเวณ
ทำให้เย่เฉินที่กำลังตะลึงงันได้สติกลับมา?
“เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
“ข้าไม่ได้ทำงานล่วงเวลาอยู่ที่บริษัทหรือ? ที่นี่ที่ไหน?”
เย่เฉินเห็นหญิงสาวตรงหน้าและฝูงชนที่เยาะเย้ย ก็ยังคิดว่าตัวเองกำลังฝันอยู่
ชั่วขณะต่อมา ความทรงจำก้อนหนึ่งก็หลั่งไหลเข้าสู่สมองของเขา ทำให้เขาปวดหัวราวกับจะแตก
เมื่อหลอมรวมความทรงจำเหล่านี้แล้ว เย่เฉินจึงเข้าใจว่าตัวเองข้ามภพมา