บทที่ 14 พบพ่อผู้เป็นแม่ทัพครั้งแรก

เมื่อได้ยินเสียงนั้น ทุกคนก็พร้อมใจกันหันกลับไปมอง

ฟู่เจิ้นถิง ผู้บัญชาการกองทัพถงในเครื่องแบบทหารสีเขียว กำลังนั่งตัวตรงสง่างามอยู่บนหลังม้า ดวงตาเย็นเยียบกวาดมองผู้คนตรงหน้า

นายใหญ่ต่งที่เมื่อครู่ยังเตรียมจะลงมือ พลันหมดท่าทีวางอำนาจในทันที เขารีบเดินเข้าไปหาฟู่เจิ้นถิงพร้อมก้มตัวประจบ

“ท่านแม่ทัพ คุณ…คุณกลับมาแล้ว…”

ฟู่เจิ้นถิงก้มมองเขาจากบนหลังม้า น้ำเสียงเข้มขรึมทรงอำนาจ

“ดูเหมือนฉันกลับมาแล้ว คุณจะไม่ค่อยดีใจเท่าไรนะ?”

หัวใจของนายใหญ่ต่งกระตุกวูบ

“ไม่ ไม่ใช่นะครับ! ผมแค่ดีใจแทนท่านแม่ทัพ ยินดีด้วยที่ท่านกลับมาอย่างปลอดภัย”

มุมปากของฟู่เจิ้นถิงยกขึ้นเล็กน้อย แต่แววตากลับไม่มีรอยยิ้มแม้แต่น้อย