บทที่ 13 ท่านแม่ทัพกลับมาได้ทันเวลาพอดี

โจวเหยียนจวินชะงักไปเล็กน้อย แต่ไม่ได้ตอบคำพูดของพ่อบ้าน จนกระทั่งถ่ายภาพเสร็จอีกหนึ่งรูปจึงพูดขึ้น

“ว่าที่เจ้าสาวอะไรกัน โจวโจวน่ะคือลูกสาวสุดที่รักของฉัน”

พ่อบ้านเข้าใจความหมายของเธอในทันที จึงยิ้มรับ

“คุณนายพูดถูกครับ”

เสียงชัตเตอร์ดังขึ้นอีกหลายครั้ง โจวเหยียนจวินถ่ายรูปโจวโจวกับฟู่ชิงเจาเก็บไว้อีกหลายภาพ

อาจเป็นเพราะแสงจากกล้องสว่างจ้าเกินไป โจวโจวจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเล็กน้อย

สิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้าของพี่ห้า

เจ้าตัวน้อยยื่นมืออวบ ๆ ออกไปอย่างสบายใจ ตั้งใจจะคว้ามือของพี่ห้า แต่กลับคว้าได้เพียงอากาศ