ตอนที่ 233 ขออภัยที่ให้รอนาน

ตอนที่ 233 ขออภัยที่ให้รอนาน

ปลายเดือนมีนาคม ต้นไม้ในลานบ้านของกองถ่ายเริ่มผลิใบอ่อนแล้ว

แสงแดดยามบ่ายส่องลงบนขอบหน้าต่าง จนสีเก่าบนไม้ดูซีดขาวขึ้นเล็กน้อย สวี่จินอันสวมเสื้อถักบาง ๆ นั่งอยู่หน้ากระจกแต่งหน้า ซงซงเปิดกระติกเก็บความร้อนให้เธอ ก่อนจะนำตารางงานของวันนั้นกดทับไว้ใต้กระติก

“ช่วงหลังค่อยถ่ายฉากเวทีงิ้ว ตอนนี้ถ่ายฉากในห้องให้เสร็จก่อน”

เมื่อคืนถ่ายฉากที่เซี่ยเหิงได้รับประกาศแจ้งอพยพไปแล้ว วันนี้เป็นการถ่ายซ่อมฉากที่เธอทิ้งเงินเก็บไว้ให้หัวหน้าคณะงิ้ว แล้วจากที่พักไปเพียงลำพัง

บนโต๊ะวางกล่องขนมเก่าใบหนึ่ง ข้างในมีสมุดฝากเงินหลายใบ ธนบัตรย่อยจำนวนหนึ่ง และปลอกสวมนิ้วที่สีถูกขัดจนซีดจาง

สวี่จินอันนั่งลงในฉากจำลอง ก่อนยื่นมือเปิดกล่องออก