กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 234 มาเยี่ยมเจ้า
เซี่ยเหิงปิดประตูเรียบร้อยแล้วหันหลังเดินไปทางโต๊ะ
แน่นอนว่าเธอย่อมจำชื่อบนกระดาษแผ่นนั้นได้ เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน คนคนนั้นยังยืนอยู่ตรงปากตรอก เปิดประตูรถให้เธอ และเร่งให้เธอรีบไป
สายตาของเธอไม่ได้หยุดอยู่ตรงนั้นนานนัก กลับเลื่อนไปมองต่างหูห้อยที่อยู่ข้าง ๆ ก่อน
“คุณเรียกฉันกลับมาเพื่อถามหาคน หรือจะคืนของกันแน่”
นายทหารเอนพิงพนักเก้าอี้ พลางส่งสัญญาณให้เธอนั่ง
“คนคนนี้เคยส่งดอกไม้ให้คุณ”
เซี่ยเหิงวางกระเป๋าถือไว้บนตัก ทำท่าราวกับกำลังนึกย้อนความทรงจำ ก่อนจะยิ้มออกมา
“คนที่ส่งดอกไม้ให้ฉันมีไม่น้อย คุณคงไม่คิดจะให้ฉันจำได้ทุกคนหรอกนะ”
“คืนนี้เขาจะออกจากเมือง”