กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 192 ห้ามแพร่งพราย
เสียงเคาะนั้นไม่ได้หยุดลงในทันที
“ก๊อก”
เสียงนั้นดังขึ้นเบา ๆ หลังตู้ไม้เก่าเรียงยาวตลอดแถว จากนั้นทุกอย่างก็กลับคืนสู่ความเงียบอีกครั้ง
เสิ่นซูยืนอยู่กับที่ และไม่ได้หันกลับไปในทันที
เธอไม่ใช่คนที่ขี้ขลาดที่สุดในกลุ่ม แถมยังใจเย็นกว่าเหวินซีมากเสียอีก แต่เสียงที่มองไม่เห็นต้นตอแบบนี้กลับทำให้รู้สึกขนลุกได้ง่ายที่สุด
ห้องบัญชีเงียบเกินไป
ตู้ไม้สูงใหญ่เรียงต่อกันเป็นแถว ๆ แบ่งห้องที่เดิมก็ไม่กว้างอยู่แล้วออกเป็นทางเดินแคบมืดสลัว หลอดไฟเก่าเหนือศีรษะกะพริบเป็นครั้งคราว ส่วนด้านในสุดแทบไม่มีแสงส่องถึง มีเพียงฝุ่นที่ลอยเคลื่อนช้า ๆ อยู่ในลำแสงสีเหลืองหม่น
“ก๊อก”
เสียงที่สามดังใกล้เข้ามาอีกเล็กน้อย