เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 193 กลับมากันหมดแล้ว
จี้ฟ่างอยู่เป็นเพื่อนเหวินซีในห้องยาอยู่พักหนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าเธอไม่ได้ตื่นกลัวเหมือนเมื่อครู่อีกแล้ว จึงพาเธอเดินย้อนกลับไปยังห้องรับรองที่เขาฟื้นขึ้นมาในตอนแรก
เส้นทางภายในคฤหาสน์ตระกูลกู้ดูราวกับถูกออกแบบมาให้ไร้แบบแผนโดยตั้งใจ
ระเบียงคดอ้อมผ่านกำแพงกั้นสายตา ก่อนจะแยกออกเป็นสองทาง โคมไฟสีแดงใต้ชายคาไหวเบา ๆ ไปตามแรงลม เงาบนพื้นก็ยืดบ้างหดบ้างตามไปด้วย แม้ตอนนี้เหวินซีจะไม่ได้จับจี้ฟ่างไว้แน่นอีกแล้ว แต่เธอยังคงเดินอยู่ห่างจากเขาไม่ถึงครึ่งก้าว ทุกครั้งที่ผ่านประตูบานใดก็ตามที่แง้มอยู่ เธอจะมองเข้าไปอย่างระแวดระวังก่อนเสมอ
จี้ฟ่างสังเกตเห็น แต่ไม่ได้พูดเปิดโปง
“ข้างหน้านี่แหละ”
เหวินซีเดินตามเขาเข้าประตูมา ปฏิกิริยาแรกของเธอคือกวาดตามองไปรอบห้อง
เมื่อเทียบกับห้องยาของเธอ ห้องรับรองแห่งนี้แทบเรียกได้ว่าได้รับการดูแลอย่างดีเยี่ยม
อย่างน้อยบนเตียงก็ไม่มี “คน” ที่ขยับได้กำลังนอนอยู่
“คุณถูกเอามาวางไว้ที่นี่เนี่ยนะ?”