เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 191 สวี่หนิง?
หลังประตูเหล็กค่อย ๆ เด้งเปิดออก โจวอวี่ชวนก็ยังไม่ได้ก้าวเข้าไปทันที
ไอเย็นที่ทะลักออกมาจากช่องประตูหนักหน่วงกว่าภายในคอกม้าเสียอีก มันปะปนด้วยกลิ่นหนังชื้นและกลิ่นไม้เก่าที่ผุพัง แสงสายฟ้าจากไฟฉายส่องผ่านช่องประตูเข้าไป ทำให้พอมองเห็นล้อรถม้าหลายวงที่ถูกกองทิ้งไว้จนเต็มไปด้วยฝุ่น ตรงข้างกำแพงยังมีเครื่องม้าม้าห้อยอยู่หลายชุด หนังสูญเสียสีเดิมไปนานแล้ว ขอบของมันม้วนงอและแตกร้าว เพียงแตะเบา ๆ ก็เหมือนจะแตกสลายลงมา
หลังประตูไม่ใช่ทางออก
แต่เป็นโรงเก็บรถม้าแคบ ๆ ห้องหนึ่ง
โจวอวี่ชวนเบี่ยงตัวเข้าไป พื้นรองเท้าเหยียบผ่านฟางแห้งบนพื้นจนเกิดเสียงกรอบแกรบเบา ๆ
ที่นี่เห็นได้ชัดว่าไม่มี “คน” มาเยือนนานกว่าคอกม้าด้านนอกเสียอีก
ด้านในสุดมีสมุดเล่มหนาแขวนอยู่ใต้คานด้วยเชือกแดงที่สีซีดจางไปแล้ว ปกสมุดพองขึ้นเล็กน้อยจากความชื้น ทว่าตัวอักษรสี่ตัวที่เขียนด้วยพู่กันยังคงมองเห็นได้ชัด
【บันทึกการเดินรถจวนกู้】