บทที่ 194 มีอะไรให้น่าภูมิใจนักหนา?

บทที่ 194 มีอะไรให้น่าภูมิใจนักหนา?

เมิ่งจือเสวี่ยถูกเมิ่งฮุ่ยหลานต่อว่าจนหน้าแดงลามไปถึงลำคอ ได้แต่ก้มหน้ายืนอยู่ตรงนั้น ไม่กล้ามองใคร ตอนนี้ทุกคนต่างกำลังวิพากษ์วิจารณ์เธอด้วยถ้อยคำไม่น่าฟัง

หัวหน้ากองการผลิตพูดขึ้นว่า “พอได้แล้ว พวกเธอทุกคนเก็บเกี่ยวธัญพืชมาทั้งวัน ยังไม่เหนื่อยกันอีกหรือ”

“ยังมีแรงมายืนมุงดูเรื่องสนุกแล้วนินทากันอยู่ตรงนี้อีก รีบเอาเครื่องมือการเกษตรไปเก็บในห้องเก็บเครื่องมือแล้วกลับบ้านเสียสิ”

“เจ้าหน้าที่บันทึกแต้มงาน จดแต้มงานของทุกคนให้เรียบร้อยด้วย ถึงเวลาแบ่งธัญพืชก็จะแบ่งตามแต้มงานของแต่ละคน”

“ใครอยากได้ส่วนแบ่งธัญพืชมากหน่อยก็ต้องตั้งใจทำงานให้ดี มือไม้คล่องแคล่วเข้าไว้”