บทที่ 193 ไม่เจียมตัวเอาเสียเลย

บทที่ 193 ไม่เจียมตัวเอาเสียเลย

ตอนนี้เมิ่งจือเสวี่ยเลิกโต้เถียงแล้ว รีบกลับไปยังบริเวณที่ตัวเองได้รับมอบหมายให้เกี่ยวข้าว

เธอต้องรีบเกี่ยวข้าวให้ได้มาก ๆ จะปล่อยให้คนชั้นต่ำอย่างถังซือเหยียนมาแย่งความโดดเด่นไปไม่ได้เด็ดขาด

ถังซือเหยียนเห็นเมิ่งจือเสวี่ยวิ่งไปอย่างรวดเร็วก็อดขำไม่ได้ กล้ามาแข่งกับเธอ ช่างไม่เจียมตัวเอาเสียเลย

เมื่อทุกคนไปถึงพื้นที่ที่ได้รับมอบหมายและเริ่มเกี่ยวข้าวกันแล้ว ถังซือเหยียนจึงค่อย ๆ เดินไปยังพื้นที่ของตัวเองอย่างไม่รีบร้อน

เธอปลดตะกร้าสะพายหลังลงวางให้เรียบร้อย หยิบเคียวออกมาแล้วเริ่มเกี่ยวข้าว หลังจากเกี่ยวไปได้สักพัก เมื่อเห็นว่าทุกคนต่างยุ่งจนไม่มีเวลาสนใจสิ่งรอบตัว