กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 195 พวกเธอยังฝันอยู่เลย
ทุกคนต่างสงสัยว่าถังซือเหยียนทำงานรวดเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร ตอนที่เธอเพิ่งออกมาทำงาน พวกเขาก็เกี่ยวข้าวกันไปมากแล้วแท้ ๆ
ทำไมพอถึงเวลาเลิกงาน ข้าวที่เธอเกี่ยวได้กลับมากกว่าของทุกคนเสียอีก
เมื่อเจ้าหน้าที่บันทึกแต้มงานจดแต้มงานให้เรียบร้อย ทุกคนก็ไปคืนเครื่องมือการเกษตรที่ห้องเก็บเครื่องมือ ก่อนแยกย้ายกลับบ้าน
ตอนนี้เมิ่งจือเสวี่ยรู้สึกอับอายจนไม่กล้ามองหน้าถังซือเหยียนแล้ว คุยโวไปถึงสองครั้ง แต่กลับถูกความจริงตบหน้าอย่างแรงทั้งสองครั้ง ดูสิว่าต่อไปเธอจะรู้จักเข็ดหลาบบ้างหรือไม่