กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 172 ถือว่านายรู้จักดูสถานการณ์
หัวหน้ากองการผลิตกับคนอื่น ๆ ปรึกษาหารือกันอยู่นาน แต่ก็ยังไม่ได้ข้อสรุปที่ดีสักอย่าง
ทางด้านถังซือเหยียน ซุนมู่เหยียนเพิ่งประคองเธอเดินมาได้ครึ่งทาง จ้าวเชียนเชียนก็เข้ามาช่วยพอดี
ถังซือเหยียนจงใจแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น เธอทิ้งน้ำหนักตัวลงบนไหล่ของทั้งสองคนเต็มแรง จนพวกนั้นแทบเดินต่อไม่ไหว
จ้าวเชียนเชียนพูดขึ้นว่า “คิดไม่ถึงเลยว่านังสารเลวนี่จะหนักขนาดนี้ วัน ๆ มีแต่ของอร่อยกิน แต่ไม่รู้จักแบ่งให้พวกเรากินบ้าง เอาแต่กินจนตัวมีเนื้อมีหนังไปหมด กดทับจนแขนฉันเมื่อยไปหมดแล้ว”