กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 173 ห้ามกลับคำนะ
หลังจากเฝิงซูหวยเข้าห้องไปแล้ว เซี่ยจิ่นเหนียนก็ดึงถังซือเหยียนเข้าไปในห้องของเธอ เขานั่งลงบนเตียงแล้วกอดเธอไว้แน่นในอ้อมแขน
“เหยียนเหยียน โชคดีที่คุณมีความสามารถ พวกสารเลวนั่นถึงทำอะไรคุณไม่สำเร็จ แค่คิดก็ยังรู้สึกกลัวอยู่เลย”
“พอรายงานขออนุมัติคบหาผ่านแล้ว คุณก็ตามผมไปอยู่ที่กองทัพเถอะ คนที่นี่เจ้าเล่ห์และจิตใจโหดเหี้ยมเกินไป”
“ไม่อย่างนั้นต่อให้ผมกลับกองทัพไปแล้วก็คงไม่สบายใจ ต้องคอยเป็นห่วงคุณอยู่ตลอด”
“จิ่นเหนียน วางใจเถอะค่ะ คนพวกนั้นทำร้ายฉันไม่ได้หรอก คราวนี้พอคุณนำปืนกับกระสุนพวกนั้นกลับไปแล้ว ก็เตรียมบ้านพักทางนั้นให้เรียบร้อยนะคะ พอรายงานขอคบหาของคุณได้รับอนุมัติ ฉันจะตามคุณไปอยู่ที่กองทัพ”