กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 171 สายตาชั่วร้าย
ซ่งเมิ่งหานพูดว่า “ตอนนี้ทุกคนมากันครบแล้ว รีบนั่งกินข้าวกันเถอะ การที่ทุกคนได้มาพบกันก็ถือเป็นวาสนา พูดกันให้น้อยลงหน่อย”
“พวกเราควรสามัคคีกัน ถึงจะไม่ถูกคนอื่นรังแก แต่ละคนพอเจอหน้ากันก็เอาแต่ทะเลาะวุ่นวาย เกลียดชังกันขนาดนั้นเลยหรือ”
“สหายถังเพิ่งมาบ้านพักยุวชนของพวกเราเป็นครั้งแรก แต่พวกเธอแต่ละคนกลับพูดจาประชดประชันเขาแบบนี้”
“ไม่มีมารยาทเลยสักนิด ความรู้ที่ร่ำเรียนมาหายไปไหนหมด ยังกล้าบอกว่าตัวเองเป็นยุวชนจากในเมืองอีกหรือ”
“ยุวชนซ่ง คิดไม่ถึงเลยว่าฉันมาบ้านพักยุวชนของพวกเธอครั้งแรกก็สร้างความยุ่งยากให้เสียแล้ว”