กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 234 คุณไม่แม้แต่จะยินยอมเรียกฉันว่าท่านพ่อด้วยซ้ำ
“ใช่ น้องชายของนายเปิดคลินิกอยู่ที่หมอตู……”
“อยู่ที่หมู่บ้านกลางเมืองนั่นใช่ไหม?”
“ใช่” เย่เจี้ยนพยักหน้า
แปลกใจเล็กน้อยที่เย่เฟิงเกิดสนใจคลินิกนั้นขึ้นมา
“เดี๋ยวแจ้งในบริษัทหน่อยนะ หากมีพนักงานที่อาศัยอยู่แถวนั้น……”
“……” เย่เจี้ยน
หรือว่าลูกชายคนโตอยากให้พนักงานในสังกัดช่วยอุดหนุนธุรกิจของลูกชายคนเล็ก?
แม้ก่อนหน้านี้จะมีข้อขัดแย้งเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ถึงอย่างไรก็เป็นพี่น้องคลานตามกันมา
เช่นนั้นเขาต้องยกโทษให้ตนเองแน่ ๆ ต้องยอมรับตนเองอย่างแน่นอน