กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 233 บริษัทคือบ้านของฉัน
“ถึงตาฉันแล้ว ถึงตาฉันแล้ว...”
ยุ่งมาตลอดทั้งเช้า ในที่สุดก็สะสางปัญหาทั้งหมดที่คั่งค้างไว้จนเสร็จสิ้น
“คุณชายเย่เก่งจังเลยค่ะ”
หลินโยวโยวชูนิ้วโป้งให้แล้วเอ่ยขึ้น
ก่อนที่ประธานเย่จะมา ทุกคนเรียกได้ว่าขาดผู้นำ
พอเจอปัญหาก็ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร พอเจอเรื่องที่ต้องตัดสินใจก็ไม่กล้าตัดสินใจง่าย ๆ
พอประธานเย่มาถึงก็จัดการทุกล็อกได้อย่างง่ายดายสบาย ๆ
หลินโยวโยวพูดพลางเดินมาข้างกายเย่เฟิง ยื่นก้นน้อย ๆ ออกมา มองเย่เฟิงด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความหวัง
ไม่ได้ตีมานานแล้ว ยังรู้สึกคิดถึงอยู่บ้างเลย