กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 232 ตบแกก็เหมือนกันนั่นแหละ
“พวกเรากลับไปอาบน้ำที่ห้องลูกก่อน เติมแรงสักหน่อยค่อยออกหาต่อเถอะ!”
จางอิงเอ่ยเสนอ
“แบบนั้นก็ดี” เย่เจี้ยนพยักหน้า
ต้องนอนตรงประตูใหญ่ทุกวันก็เริ่มไม่ไหวเหมือนกัน แถมร่างกายของภรรยาก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว
อีกอย่างจะได้กลับไปถามลูกชายคนเล็กให้รู้เรื่องว่าเขาอยู่ที่ไหนกันแน่
ทั้งสองคนจึงเดินทางกลับไปก่อน
พอพิสูจน์เดินมาถึงห้องเช่า ทุกคนในครอบครัวก็อยู่กันพร้อมหน้า
เนื่องจากมีคนเยอะ พวกเขาจึงเช่าบ้านชั้นเดียวขนาดสองห้องนอนหนึ่งห้องรับแขกหลังใหม่
ยามนี้บรรยากาศในบ้านตึงเครียดขึ้นมา ไม่มีใครยอมพูดจา