กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 69 เรียนรู้จากเขาซะบ้าง
“ฮัลโหล พี่เฉียง”
“ยุ่งเสร็จแล้วหรือ?” เสียงของโจวเฉียงดังมาจากปลายสายด้วยความยิ้มแย้ม ในพื้นหลังมีเสียงจอแจเล็กน้อย
“เพิ่งเลิกงานครับ พี่เฉียงตอนนี้สะดวกไหม? ผมอยากเลี้ยงข้าวพี่สักมื้อ”
“สะดวกสิ ทำไมจะไม่สะดวกล่ะ นายตรงมาที่ภัตตาคารหงปินเลย พี่มีธุระที่นี่พอดี เดี๋ยวรอรับนายเอง”
ภัตตาคารหงปิน? ที่นั่นแพงเกินไป
ความลังเลแวบเข้ามาในใจ แต่พอนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้โจวเฉียงก็เคยเลี้ยงเขาที่ภัตตาคารหงปินเช่นกัน ถือว่าเป็นการใช้หนี้บุญคุณนั้นไปก็แล้วกัน
“ได้ครับ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้”
นี่เป็นครั้งที่สามที่หวังเสี่ยวเลี่ยงเดินเข้ามาในภัตตาคารหงปิน ดูเหมือนจะไม่รู้สึกเหมือนสองครั้งแรกแล้ว