เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 68 วิเคราะห์โจวเฉียง
วันรุ่งขึ้นยังคงเป็นช่วงเช้าที่ยุ่งวุ่นวายเช่นเคย
รับของ เซ็นใบรับ จัดชั้นวางสินค้า ทุกอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยเหมือนวันก่อน ๆ
สิ่งเดียวที่ต่างไปคือคุณลุงรับซื้อของเก่าที่ปกติเวลานี้ต้องขี่รถสามล้อมาถึงแล้ว วันนี้กลับยังไม่โผล่หน้ามาเสียที กล่องกระดาษที่กองพะเนินเป็นภูเขาเริ่มขวางทาง ลูกค้าสองสามคนเดินเข้ามาต่างก็ต้องเอี้ยวตัวหลบ
หวังเสี่ยวเลี่ยงกำลังชั่งใจว่าจะโทรศัพท์ไปถามสถานการณ์จากคุณลุงดีไหม เสียงที่ค่อนข้างคุ้นหูสายหนึ่งก็ดังมาจากด้านหลัง
“เถ้าแก่น้อย มีของเก่าจะขายไหม?”
หวังเสี่ยวเลี่ยงหันกลับไป ก็เห็นใบหน้าที่ยิ้มแย้มหึ ๆ ซึ่งก็คือโจวเฉียงนั่นเอง เขาสวมเสื้อยืดสีเทาธรรมดาตัวหนึ่ง เส้นสายกล้ามเนื้อบนท่อนแขนเด่นชัด ท่าทางเหมือนพร้อมจะลงมือทำงานทันที