เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉางเซิงกลืนกระดาษยันต์ลงไป หยิบขึ้นมากาน้ำชา ดื่มแล้วน้ำชาอีกหลายถ้วย แล้วจึงหันไปโบกมือเรียกคนรับใช้ชายที่รอคอยอยู่ใต้เวทีประลอง คนนั้นเข้าใจความหมาย ก้าวเร็วขึ้นแท่นประลองเก็บกล่องอาหารและกาน้ำชาไป
เพราะยังไม่ถึงครึ่งชั่วยาม จึงไม่มีผู้ใดขึ้นแท่นประลองท้าดวล ฉางเซิงหันหน้าไปมองไปทางหนีเฉินอี ตอนนี้หนีเฉินอีคลุมผ้าไหมแดงกลับไปแล้ว มองไม่เห็นว่าบนใบหน้าของนางมีสีหน้าเช่นไร
ที่เขามองหนีเฉินอีก็เพื่อแน่ใจความเห็นของนางในเรื่องนี้ เพราะว่าหนีเฉินอีก็เคยเห็นตัวอักษรบนกระดาษยันต์เช่นกัน ตอนนี้เขางุนงงอยู่ หนีเฉินอีควรเข้าใจสถานการณ์ได้มากกว่าเขาบางส่วน
หนีเฉินอีรู้ว่าฉางเซิงกำลังมองตัวเอง และรู้ว่าเขากำลังขอความเห็นจากตัวเอง หลังจากนั้นเงียบงันชั่วครู่ นางจึงพยักหน้าช้าๆ ให้เขา
หนีเฉินอีพยักหน้า แสดงว่านางคิดว่าเขาสามารถทำตามที่กระดาษยันต์สั่งการได้
หลังจากพยักหน้า ฉางเซิงก็เบนสายตาไปที่อื่น การพัฒนาเรื่องราวเกินกว่าการมองการณ์ข้างหน้าและการคาดการณ์ของเขาอย่างสมบูรณ์ ก่อนหน้านี้เขาเดิมคิดว่าเรื่องนี้ราชสำนักเป็นผู้บงการอยู่ลับๆ ผู้บงการเบื้องหลังคือฮ่องเต้เอง แต่ดูแล้วในปัจจุบัน ดูเหมือนจะไม่ใช่แบบนี้