เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหตุผลที่อากั่วต้าป่าวหัวเราะทั้งที่ใกล้ตาย ก็เพราะคิดไปเองว่าฉางเซิงถูกพิษร้ายแรงแล้ว จะต้องตายเป็นเพื่อนเขาไปด้วย ไม่เคยคิดว่าฉางเซิงกลับรวมตัวน้ำแข็งเย็นจัดหนาและแข็งแรงขึ้นจากสองมือ ใช้มันขวางกั้นพิษร้ายกัดกร่อนกระดูกของเขาไว้
เห็นพิษร้ายแรงสีดำที่เกาะติดสองมือฉางเซิงหลุดร่วงไปตามน้ำแข็งที่แตกสลาย อากั่วต้าป่าวโกรธจนโจมตีจิตใจ สิ้นลมหายใจในทันใด เบิกตาโพลง ตายตาไม่หลับ
ฉางเซิงประลองติดต่อกันหลายสิบครั้ง นี่ก็ยังคงเป็นครั้งแรกที่ตีให้ตายคน จนกระทั่งตอนนี้ทุกคนใต้เวทีเพิ่งจะได้สติและเข้าใจสถานการณ์ กระซิบกระซาบ พากันวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่
ฉางเซิงลงมือสังหารอย่างโหดเหี้ยมกะทันหัน หนีต้าฝูก็ค่อนข้างไม่คาดคิด ชะงักไปชั่วครู่เพิ่งจะได้สติกลับคืนมา ตีฆ้องทองแดง "ท่านนักพรตซานเซิงแห่งเขาหลงหู่ ชนะติดต่อกันสามสิบเจ็ดครั้ง"
ฉางเซิงไม่ใช่ครั้งแรกที่ฆ่าคน แต่ครั้งนี้กลับเป็นครั้งแรกที่เขาเป็นฝ่ายลงมือฆ่าเอง ในใจมีเล็กน้อยซึ่งความกระวนกระวาย หายใจเชื่องช้า ควบแน่นปราณและสงบจิต