เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ได้ยินคำพูดของเฉินลี่ชิว นายทหารกล้าหาญสิบสองคนก็เปล่งเสียงพร้อมกันรับคำ แล้วหันตัวพุ่งไปยังห้องโถง
"เดี๋ยวก่อน" ฉางเซิงรีบตะโกนยับยั้ง ครั้นทุกคนหยุดก้าว เขาจึงหันหน้าไปทางเฉินลี่ชิวแล้วกล่าวว่า "ศิษย์พี่สาม ตอนนี้ในย่านผิงคังเกรงว่าจะมีคนเป็นพัน หากว่าไฟลุกขึ้นมา ย่อมจะพินาศไปด้วยกันหมด"
"พินาศไปด้วยกันงั้นหรือ" เฉินลี่ชิวหัวเราะด้วยความโมโห "ฮ่า ๆ ๆ ในเรือนนี้ นอกจากหญิงขายบริการก็มีแต่ชายเที่ยวโสเภณี เจ้าบอกข้าสิ หยกมันอยู่ที่ไหน"
"แม้ว่าพวกเขาจะไม่ใช่คนดี แต่ความผิดก็ไม่ถึงตาย" ฉางเซิงเอ่ยเตือนอย่างเร่งรีบ "ศิษย์พี่สาม จูกัดเหลียงวางเพลิงเผาทหารเกราะหวายจนทำให้อายุสั้นลง บทเรียนจากความผิดพลาดในอดีต พวกเขาไม่คุ้มค่ากับที่เจ้าจะทำแบบนี้"
"จูกัดเหลียงเผาจนตายสามหมื่นคน นี่มันสักกี่คนกัน" เฉินลี่ชิวไม่เห็นด้วย
"ถ้าเผาย่านผิงคังจริง ๆ หายนะที่เจ้าทำไว้ก็ใหญ่หลวงนัก" ฉางเซิงจนใจเป็นอย่างยิ่ง
เฉินลี่ชิวชี้ไปที่ศพทหารหลวงจำนวนมากที่ล้มตายเกลื่อนถนน "คนที่ห้าเอ๊ย เจ้ายังคงสับสนงมงายได้อย่างไร ข้าทำหายนะใหญ่โตไปแล้ว หันกลับไม่ได้แล้ว"
เห็นเฉินลี่ชิวไม่ได้เปลี่ยนใจ ฉินชวนและคนอื่น ๆ ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป ตรงไปที่ห้องโถงแล้วพุ่งเข้าไป ทุบตะเกียงน้ำมันแตก หยิบเทียนไฟออกมา แล้ววางเพลิงทั่วทุกแห่ง