เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เห็นฉางเซิงดูเหมือนยังเข้าใจไม่ชัดเจน จางโม่จึงอธิบายต่อว่า “ความจริงมักยากจะรับไว้ แต่ความจริงจะโหดร้ายเพียงใด ก็ยังดีกว่าถูกคนอื่นหลอก เจ้าให้พวกเขารู้ความจริง พวกเขาก็จะพิจารณาการกระทำของหลัวหยางจื่อใหม่อีกครั้ง แต่หลัวหยางจื่อไม่อยู่แล้ว พวกเขารักคนย่อมรักสิ่งที่เกี่ยวข้องกับคนผู้นั้น ย่อมอยากชดเชยเจ้า บิดาของข้าก็นึกถึงข้อนี้ จึงกล้าฟื้นฟูทะเบียนนักพรตของหลัวหยางจื่อ เกอฉุนคงไม่ถึงกับกลายเป็นศัตรูกับบิดาของข้าเพราะเรื่องนี้”
ฟังจางโม่พูดเช่นนี้ ความกดดันในใจฉางเซิงจึงคลายลงเล็กน้อย สิ่งที่เขากลัวที่สุดคือเขาหลงหู่จะกลายเป็นศัตรูกับเขาเก๋อจ้าวเพราะตัวเขา
นกกระเรียนยักษ์กระพือปีกตัดอากาศ เร็วผิดปกติ ไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็ถึงเหนือเมืองฮั่นเฉิง ฉางเซิงจำเมืองที่มีกำแพงที่อยู่เบื้องล่างได้ เพราะทางตะวันตกของบ้านรองผู้บัญชาการฉินมีบ่อน้ำแห่งหนึ่ง และเขาเคยตกปลาอยู่ริมบ่อนั้นมาก่อน จึงจำรูปทรงของบ่อได้