เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พระบรมสารีริกธาตุตรงหน้าเจ้าอ้วนเปล่งแสงพุทธะวาบขึ้นแล้วหายไป เหตุผลที่วาบขึ้นแล้วหายไปนั้น เป็นเพราะว่าในใจเจ้าอ้วนกลัว จึงหดมือกลับด้วยความขลาดกลัว
พระบรมสารีริกธาตุตรงหน้าฉางเซิงเปล่งแสงอรุณก็เพียงชั่วประเดี๋ยวเดียวเช่นกัน แต่เขาไม่ได้หดมือกลับ แต่เป็นว่าองค์พระธาตุนั้นแตกสลายหายไปในชั่วพริบตาที่เปล่งแสงอรุณออกมา
เมื่อเห็นแสงพุทธะปรากฏขึ้นในห้อง ลานหน้าและลานหลังก็มีเสียงโห่ร้องยินดีดังทั่ว แต่ห้องโถงกลางทั้งห้องกลับเป็นมืดสนิทเงียบกริบ
เจ้าอ้วนตื่นเต้นอยู่ในใจ คว้ามือฉางเซิงอย่างคลำทาง แต่กลับพบว่าฉางเซิงดูเหมือนจะตื่นเต้นยิ่งกว่าเขา สั่นอยู่ตลอดมา
ผลลัพธ์เช่นนี้ไม่เพียงเหนือความคาดหมายของฉางเซิง ยังเหนือความคาดหมายของทุกคนในห้อง เพราะแสงทั้งสองเกิดขึ้นเกือบพร้อมกัน ประกอบกับมีกระดาษปิดหน้าต่างกั้นไว้ ในสายตาของคนนอกห้องแสงพุทธะจึงมีเพียงสายเดียว เพียงแต่แสงนั้นเปลี่ยนจากอ่อนเป็นแรง แต่คนในห้องเห็นได้ถนัดชัดเจน แสงจ้าที่วาบขึ้นนั้นไม่เพียงสายเดียว หากเป็นสองสาย