เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหลิ่งจิ้งหนานพูดจบ ผู้ติดตามทั้งหลายก็ขานรับกึกก้อง คนเลี้ยงม้าเหวี่ยงแส้เร่งม้า รถม้าภายใต้การห้อมล้อมของทุกคนควบไปทางตะวันตกอย่างรวดเร็ว
มาถึงตอนนี้ฉางเซิงไม่ตื่นเต้นแล้ว ที่จริงก็ไม่ใช่ไม่ตื่นเต้น แต่เขารู้ว่าตื่นเต้นไปก็ไร้ประโยชน์ สิ่งที่ควรมาย่อมมาไม่ช้าก็เร็ว
ทุกคนเดินทางอย่างรวดเร็วตลอดทาง ในที่สุดก็มาถึงอวี๋โจวทันก่อนฟ้าจะมืด อวี๋โจวเป็นเมืองสำคัญชายแดนตะวันตกเฉียงใต้ เมืองใหญ่กำแพงสูง ตามธรรมเนียมปฏิบัติก่อนเริ่มยามค่ำประตูเมืองจะปิด แต่ทหารรักษาเมืองกลับไม่ได้ปิดประตูเมืองทั้งหมด ประตูเมืองมหึมาปิดไปเพียงครึ่งเดียว อีกครึ่งยังเปิดอยู่ จนกระทั่งทุกคนควบเข้าเมือง ทหารจึงปิดประตูเมืองสนิท
เห็นฉางเซิงหันหน้ากลับมาอย่างสงสัย เหลิ่งจิ้งหนานจึงเอ่ยว่า “หลิวโหย่วเฉิง เจ้าเมืองอวี๋โจว เป็นฆราวาสผู้ถือศีลในพุทธศาสนา คราวนี้พวกเราจะไปที่บ้านของเขา”
ได้ยินคำเหลิ่งจิ้งหนาน ฉางเซิงพยักหน้า ไม่แปลกที่ทหารรอจนพวกเขาเข้าเมืองจึงปิดประตู ที่แท้ผู้ที่ดูแลที่นี่ได้สั่งการไว้ล่วงหน้า
เมืองอวี๋โจวใหญ่จริงๆ หลังเข้าเมืองยังต้องเดินทางเต็มๆ ช่วงเวลาจุดธูปหนึ่งดอกจึงมาถึงจวนเจ้าเมืองซึ่งตั้งอยู่กลางเมือง จวนเจ้าเมืองเป็นทั้งบ้านพักส่วนตัวของเจ้าเมืองและที่ว่าการเมืองอวี๋โจว หน้าที่ว่าการมีลานกว้างใหญ่ ตอนนี้บนลานเต็มไปด้วยรถม้าและเกี้ยวราชรถหลากหลายรูปแบบ
ลวี่เฟิงและพวกมาถึงก่อนชั่วครู่ ตอนนี้กำลังพูดคุยกับคนหลายคนที่รออยู่หน้าจวน