เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อะไรคือไม่ใช่ทางเดียวกัน?” ฉางเซิงถามสวนออกไป
“ไม่รู้ ข้าได้ยินเพียงไม่กี่ประโยค พอพวกเขารู้ว่าข้าตื่นแล้วก็ไม่พูดต่อ” เจ้าอ้วนน้อยส่ายหัว “เอาเถอะ ความลับข้าบอกเจ้าไปหมดแล้ว รีบทำหนังสติ๊กให้ข้าเถิด”
“ข้าบอกแล้ว เจ้าเป็นพระภิกษุ ไม่สามารถฆ่าสัตว์” ฉางเซิงโบกมือ
“ถ้าเจ้าไม่ทำหนังสติ๊กให้ข้า ข้าจะไม่ให้พวกเขารักษาขาให้คุณ ให้เจ้าเป็นคนขาเป๋ไปตลอดชีวิต” เจ้าอ้วนน้อยเบะปากชำเลืองมอง
“โอ้ เจ้ากล้าคุกคามข้าหรือ?” ฉางเซิงจ้องเขม็ง
“เจ้าจะทำอะไร ข้าเป็นธรรมราชา พวกเจ้าทั้งหมดต้องฟังข้า” เจ้าอ้วนน้อยออกคำสั่งอย่างวางอำนาจ
“ฮ่า ๆ เจ้าก็บอกด้วยว่า ข้ากับเจ้าไม่ใช่ทางเดียวกัน ข้าไม่ต้องใช้ฟังเจ้า” ฉางเซิงยิ้มกล่าวว่า
เห็นว่าแข็งไม่ได้ เจ้าอ้วนน้อยก็ได้แต่อ่อนเข้าหา เรียกพี่คนขาเป๋ไม่หยุดปาก จับแขนเขย่าไปมา ฉางเซิงถูกตอแยจนปวดหัว ได้แต่พาเขาออกไปตัดไผ่ ขึงหนังสติ๊ก