เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนนี้เป็นช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ ต้นไม้ในภูเขาส่วนใหญ่ใบไม้ร่วง มีเพียงสนและไซเปรสที่เขียวตลอดปี เงาดำที่เขาเห็นนั้นปรากฏอยู่ภายในป่าไม้สนผืนหนึ่ง เพราะระยะทางค่อนข้างไกลและมีมากซึ่งสิ่งกำบัง มองไม่ชัดนัก จึงได้แต่เห็นโดยคร่าวว่าเงาดำนั้นมีขนาดตัวใกล้เคียงสุนัข ขนสีดำปนสีเทา
แต่ของนั้นเพียงแค่มีขนาดตัวใกล้เคียงสุนัข รูปร่างกลับไม่เหมือนสุนัข ที่สำคัญที่สุดคือสุนัขปีนต้นไม้ไม่ได้ แต่ของนั้นอยู่บนต้นไม้ สัตว์ที่มีรูปร่างใหญ่ขนาดนี้และปีนต้นไม้ได้ดูเหมือนจะไม่มีในละแวกนี้
ฉางเซิงยังสงสัยในใจ จึงจากไปจากแอ่งน้ำเดินไปยังป่าสนผืนนั้นที่ไกล เขาไม่แน่ใจว่าของนั้นกัดคนหรือไม่ จึงเก็บไม้ท่อนหนึ่งระหว่างทางเดินถือไว้ในมือ
สัตว์บนต้นไม้ดูเหมือนกำลังนอนหลับ หมอบอยู่บนต้นไม้นิ่งไม่ไหวติง เนื่องจากมันขดตัวอยู่ เขาจึงมองไม่เห็นรูปร่างหน้าตาของสัตว์ตัวนั้น เพียงแต่อย่างหนึ่งที่เขาแน่ใจได้ ก็คือสิ่งนี้ไม่ใช่แมวป่าชนิดใหญ่เป็นแน่ ก็ไม่ใช่แมวบ้าน