กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 23 ร่ำรวยฟุ่มเฟือยถึงขั้นน่าสะพรึงกลัวเกินกว่านางจะจินตนาการได้แล้วหรือ?
“ก็ต้องเป็นมุกวารีมรกตนั่นแหละ” ซือชิงอวี่ยักไหล่ “ตอนนั้นข้ายังเป็นเด็ก นอกจากมุกวารีมรกตแล้ว ข้าก็ไม่มีค่าอะไรอีก”
อิ้งเทียนซิงส่ายหน้า “ข้าพอจะจำมุกวารีมรกตได้อยู่บ้าง แต่ได้ยินว่ามันเป็นเพียงอาวุธเวทที่ใช้วางค่ายกลเรียกฝน ฝังไว้ในดินเพื่อรดน้ำพฤกษาวิญญาณเท่านั้น หากมุกวารีมรกตเป็นสมบัติล้ำค่าหายากจริง จนถึงขั้นต้องก่อเรื่องใหญ่โต…”
อิ้งเทียนซิงไม่ได้พูดประโยคถัดไปให้จบ แต่ซือชิงอวี่เข้าใจแล้ว
คนไม่มีความผิด แต่ครอบครองหยกย่อมเป็นภัย
หากมุกวารีมรกตเป็นสมบัติล้ำค่าวิญญาณ แล้วเด็กกำพร้าที่ตระกูลถูกล้างสิ้นอย่างนางจะเติบโตมาอย่างปลอดภัยได้อย่างไร