กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 สายลมใสจันทรากระจ่าง ณ ฟ้ารุ่งอรุณ ปีกเซียนทะยานขึ้นฟ้า เมฆาม่วงพลุ่งพล่าน
“เด็กน้อย ปีกยังไม่แข็งกล้า อย่าคิดแต่จะฆ่าฟันอยู่ร่ำไป”
ไป๋อู๋ฉางกดศิษย์เอกที่กระตือรือร้นอยากก่อเรื่องของตนไว้ ก่อนจะสบตากับฮวาอู๋อิ่ง ทั้งสองเข้าใจกันโดยไม่ต้องเอ่ย ต่างนึกถึงเรื่องราวในอดีตขึ้นมา
นางมองซือชิงอวี่ แล้วจู่ ๆ ก็รำพึงขึ้นว่า “สายลมใสจันทรากระจ่าง ณ ฟ้ารุ่งอรุณ แปรกายทะยานสู่เซียน ควันม่วงพลุ่งพล่าน” จากนั้นรอยยิ้มก็ผลิบานตรงมุมปาก “ชื่อดี ความหมายก็ดี”
ซือชิงอวี่ไม่รู้จริง ๆ ว่าชื่อของตนจะงดงามราวบทกวีถึงเพียงนี้ ทั้งยังไม่มีใครบอกที่มาของชื่อนาง ครั้นได้ยินในตอนนี้ ก็รู้สึกว่าเป็นชื่ออันแสนล่องลอยดุจเซียนจริง ๆ
สมแล้วที่โลกบำเพ็ญเซียนมีผู้รู้หนังสืออยู่ไม่น้อย