กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21 ล้วนเป็นคนกันเอง
หนานกงชื่อหยางทุกข์ใจ ไม่รู้ว่าศิษย์น้องหญิงเล็กเข้าใจเขาผิดไปอย่างไร จริง ๆ แล้วเขาออกไปข้างนอกบ่อยก็จริง แต่เป็นเพราะอยากหาทรัพยากรมาเติมให้สำนักเท่านั้น
ศิษย์สายนอกและสายในของสำนักเมตตาจิตมีจำนวนมาก การจัดหาสิ่งจำเป็นให้ศิษย์เหล่านี้เป็นค่าใช้จ่ายก้อนใหญ่
ศิษย์ในสำนักได้รับการอุปถัมภ์จากสำนัก ก็ต้องตอบแทนสำนักเช่นกัน สำนักจึงจะดำเนินต่อไปได้ยาวนานและมีวัฏจักรที่มั่นคง
แม้ประมุขไม่เคยเรียกร้อง แต่ในฐานะศิษย์สายตรงของผู้อาวุโส พวกเขาย่อมต้องพยายามช่วยให้สำนักมั่นคงยั่งยืนมากขึ้น