กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 20 วิถีสวรรค์ส่งความอบอุ่นมาให้ชายชราไร้คู่เช่นเขา
หลังจากกักตัวหนานกงชื่อหยางไว้ในสำนักได้แล้ว ซือชิงอวี่ก็พุ่งเข้าไปในหอคัมภีร์ ก้มหน้าก้มตาเขียนหนังสืออย่างบ้าคลั่ง
ไม่ใช่วาดยันต์ ไม่ใช่วางค่ายกล แต่เป็นการเขียนนิยาย
“หลังร่วมรักกับราชันอสูร ข้าก็พาลูกของเขาหนีหายไป” นี่เป็นชื่อหนังสือที่นางคิดไว้นานแล้ว และรู้สึกว่าค่อนข้างพอใจ
ระหว่างทางนางร่างเค้าโครงไว้คร่าว ๆ แล้ว รู้สึกว่าเขียนได้แน่ ยิ่งหลังจากเข้าแดนลับมาหนหนึ่ง ภาพของอสูรในหัวนางก็ชัดเจนขึ้น แรงบันดาลใจหลั่งไหลราวกับน้ำป่า ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดได้
หลายวันต่อจากนั้น นอกจากช่วงเวลาที่ต้องกินอาหารวันละสามมื้อแล้ว ซือชิงอวี่ก็ทุ่มสุดตัวเขียนหนังสืออยู่ในหอคัมภีร์