เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สายลมราตรีพัดพากลิ่นน้ำมันเพลิงกรุ่นเข้ามาภายในโถงใหญ่
สองขาของซ่งจวินหัวและซ่งจวินเซิ่งสั่นสะท้านไม่หยุด วันนี้พวกตนจะเข้าวังมาทำไมกัน!
หากพวกเขายังคงรั้งอยู่ในจวนอ๋องของตน จะไม่เจอกับคนวิปริตผู้นี้ ไม่ได้ยินความลับสะเทือนฟ้าดินนี้ และยิ่งจะไม่ถูกกักขังไว้ที่นี่ แล้วก็... ตายอยู่ที่นี่ใช่หรือไม่
ท่ามกลางความตื่นตระหนก ซ่งจวินหัวไม่คิดหน้าคิดหลัง พุ่งเข้าไปข้างกายซ่งจวินเยี่ยนและลู่ซินหราน
“พวกเจ้าคิดหาวิธีเร็วเข้าสิ! เปิ่นหวังตายไม่ได้ เปิ่นหวังยังมีเรื่องอีกมากมายต้องทำ เปิ่นหวังจะมาตายอยู่ที่นี่ไม่ได้!”
สองไหล่ของซ่งจวินเยี่ยนถูกเขาบีบแน่นจนไม่อาจสะบัดหลุด
จางหย่งผิงเอี้ยวตัวก้าวขึ้นหน้า ฝ่ามือใหญ่บีบลงบนเส้นเอ็นชาใกล้ข้อศอกของเขา ซ่งจวินหัวกรีดร้องพลางปล่อยมือออกด้วยความเมื่อยล้าอ่อนแรง