กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ซินหลานเอ่ยเพียงประโยคนี้แล้วก็ไม่พูดถึงอีก ลู่ซินหรานใจสั่นสะท้าน ทว่ามีคนนอกอยู่ด้วยจึงไม่สะดวกจะซักไซ้อะไรกัน ได้แต่ยิ้มรับส่งเสียงอ้อ จากนั้นแสร้งทำทีเป็นกระตือรือร้นสนใจ
ทว่าปากกลับไม่ยอมอ่อนข้อ ยิ้มพลางเอ่ยขึ้นประโยคหนึ่ง “คนที่ข้าอยากพบที่สุดก็คือพี่สาว จะยังมีผู้อื่นได้อย่างไร”
จางสุ่ยเอ๋อร์ก็ปรี่เข้ามาเช่นกัน “เจ้าไม่อยากพบข้าบ้างหรือ”
ทั้งสามคนหยอกล้อกัน ถังหว่านโหรวอยู่ด้านข้างทั้งรู้สึกอิจฉาและกระอักกระอ่วนใจอยู่บ้าง
หางตาของลู่ซินหรานเหลือบมองนาง แสร้งทำเป็นพลิกเปิดสมุดเล่มเล็กของนาง ทว่าเสียงในใจกลับส่งตรงเข้าไปในหูของคนทั้งสาม
[แต่งงานออกเรือนไปแล้ว เรื่องของตระกูลฝ่ายแม่ดูแลไม่ได้ เช่นนั้นก็ไม่ต้องไปยุ่งสิ]