ตอนที่ 320 บางทีอาจมีคนที่เจ้าอยากพบ

เมื่อรู้ว่ายามใดที่ลู่ซินหรานมีความคิดขึ้นมาแล้ว ผู้อื่นก็ยากจะเปลี่ยนใจนางได้ ซ่งจวินเยี่ยนจึงไม่เกลี้ยกล่อมนางอีกต่อไป เขาโบกมือส่งสัญญาณให้คนรับใช้ในห้องออกไป ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้พลางเอ่ยถึงเรื่องของขันทีฝู

“ท่านบอกว่าวันนี้ขันทีฝูเป็นฝ่ายเอ่ยถึงเรื่องบุตรราชาผู้นั้นกับท่านเองหรือ”

“อืม อีกฝ่ายแต่งตั้งตนเองเป็นท่านอ๋องปิ่งเจิ้น ขุนนางที่ดึงตัวไปได้ในเมืองหลวงมีมากกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก”

ซ่งจวินเยี่ยนยื่นรายชื่อที่ขันทีฝูส่งมอบให้เขาส่งต่อให้ถึงมือลู่ซินหรานขณะที่พูด

ลู่ซินหรานมองดูรายชื่อยาวเหยียดบนนั้นแล้วจิตสำนึกรู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที

สมุดเล่มเล็กของคนมากมายเพียงนี้ต้องอ่านให้จบทีละคน... ช่างเป็นปริมาณงานที่ยิ่งใหญ่อะไรเช่นนี้!