ตอนที่ 322 ไฉนจึงเป็นเขาได้

รอหนึ่งเดือนเนิ่นนานเกินไป

ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเกิดอะไรกันขึ้น หรือแม้กระทั่งว่า... วันนี้นางจะสามารถก้าวออกจากภัตตาคารแห่งนี้ได้อย่างปลอดภัยหรือไม่

ดังนั้นแทนที่จะรอให้อีกฝ่ายลงมืออย่างเป็นฝ่ายถูกกระทำ สู้ข้าเป็นฝ่ายใช้เสียงในใจล่อลวงให้อีกฝ่ายลงมือหยั่งเชิงเสียยังดีกว่า

ชุ่ยซีรีบร้อนจากไปแล้วก็รีบร้อนกลับมา พอเข้าประตูก็พยักหน้าให้ลู่ซินหรานเล็กน้อย

ลู่ซินหลานมองดูการกระทำของสองนายบ่าว ในใจก็คาดเดาได้แล้ว

นางดึงข้อมือของนางไว้ ปลายนิ้วออกแรงเล็กน้อย

“เจ้าอย่าได้วู่วาม”

“ข้ารู้จักผ่อนหนักผ่อนเบา”

อาศัยจังหวะนั้นดึงนาง ทั้งสองเดินกลับไปข้างโต๊ะกลมด้วยกัน

จางสุ่ยเอ๋อร์ฟังทั้งสองคนเล่นปริศนาคำทาย ในใจสนใจเพียงแค่งานรวมตัวของสมาคมนักปราชญ์นั้นจะเป็นเช่นไร