ตอนที่ 319 สวามิภักดิ์

ฮ่องเต้ไม่เปิดโอกาสให้ซ่งจวินเยี่ยนได้เอ่ยอันใดต่ออีก โบกมือไล่คนออกไปโดยตรงทันที

ซ่งจวินเยี่ยนยืนอยู่นอกโถง หันกลับไปมองกำแพงวังที่ตระหง่านสูงชัน ในเสี้ยวเวลานี้เขากลับรู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่ช่างแปลกหน้ายิ่งนัก

ทว่า รู้มาเนิ่นนานแล้วว่าเสด็จพ่อของเขามีนิสัยใจคอเช่นนี้ และก็ควรจะเคยชินตั้งนานแล้วมิใช่หรือ

ยังมีอะไรกันให้ต้องผิดหวังอีกเล่า

เพียงแต่ไม่อาจขอองครักษ์เงามาจากที่นี่ได้ ความปลอดภัยของลู่ซินหรานจะรับประกันได้อย่างไร

ขณะที่กำลังครุ่นคิดหนักใจและเตรียมจะออกจากวัง ขันทีฝูก็ไม่รู้เดินออกมาจากที่ใด น้อมกายคารวะเขาหนึ่งครั้ง

“ท่านอ๋องเว่ย บ่าวชราผู้นี้ขอพูดคุยกับท่านสักสองสามประโยคได้หรือไม่ขอรับ”

ในใจของซ่งจวินเยี่ยนไหววูบเล็กน้อย ทว่าสีหน้ากลับยังคงสงบนิ่งพลางพยักหน้าลงแผ่วเบา

ณ มุมหนึ่งของลานกว้าง รอบด้านไม่มีผู้อื่นใดอีก