เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ซินหลานยังคงเรียบเรียงและทำความเข้าใจคดีฆาตกรรมเมื่อห้าปีก่อนที่นางเพิ่งเอ่ยถึง
ครั้นได้สติจึงเกิดจิตสำนึกได้ว่าอีกฝ่ายกำลังจ้องมองตนด้วยสายตาเป็นประกาย นางจึงส่ายหน้าพลางหัวเราะไม่ได้ร่ำไห้ไม่ออก
“ก่อนหน้านี้ตอนที่ข้าอยู่ด่านชายแดน ได้ให้แม่ทัพฉีกับแม่ทัพเซี่ยช่วยข้าตามหาปรมาจารย์หลอมเหล็กแล้ว ข้าได้ร่วมมือกับปรมาจารย์เหล่านั้นคิดค้นศึกษาวิธีการถลุงเหล็กกล้าออกมาจนสำเร็จแล้ว”
เพียงแต่เรื่องราวเหล่านี้พวกเขาทั้งหมดต่างเข้าใจตรงกันโดยไม่ต้องเอ่ยปากและเลือกที่จะเก็บเป็นความลับ
หลังจากฮองเฮากลับมาก็มิได้เอ่ยถึงเรื่องนี้กับฮ่องเต้เลยแม้แต่ครึ่งคำ
หากเป็นเมื่อก่อน ลู่ซินหลานคงยังต้องลังเลว่าจะบอกนางดีหรือไม่
นางกลัวว่าเสียงในใจที่รั่วไหลราวกระชอนของนางจะเผลอแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไปโดยไม่ได้ตั้งใจ แล้วทำให้ฮ่องเต้ผู้มากความระแวงล่วงรู้เข้า