ตอนที่ 274 ข้าเป็นเด็กดีที่เชื่อฟังนะ

ซ่งจวินเยี่ยนก้าวเข้ามาในประตูก็เห็นหัวคิ้วของนางขมวดมุ่น แววตามีแต่ความสงสัยและสับสน

เขาไม่ได้รีบร้อนเดินเข้าห้องไป กวักมือเรียกคนรับใช้มาเปลี่ยนกาน้ำชาใบใหม่ จากนั้นจึงส่งสัญญาณให้คนรับใช้ปิดประตูห้องลง

ครั้นเขาขยับเข้ามาใกล้ ลู่ซินหรานก็ได้กลิ่นสุราตลบอบอวลฟุ้งกระจาย “เหตุใดถึงดื่มสุรามากมายเพียงนี้”

กลิ่นสุรานี้คงรมยุงและแมลงวันแถวนี้ให้เมามายสลบไสวไปได้หมดสิ้น

ซ่งจวินเยี่ยนมองเห็นความรังเกียจที่วูบผ่านแววตาของนาง อดไม่ได้ที่จะถอยกายร่นไปข้างหลังหลายก้าว

“ปฏิเสธมิพ้น จึงราดน้ำสุราใส่ตัวไปบ้าง”

เขาเอ่ยพลางเหลือบมองท้องฟ้านอกหน้าต่าง เพลานี้เป็นช่วงปลายยามเว่ยแล้ว เขาไม่อาจปล่อยให้นางรั้งอยู่ในจวนอ๋องนานเกินไป ดังนั้นการจะกลับไปเปลี่ยนอาภรณ์ชำระล้างกายก่อนจึงไม่ทันการเสียแล้ว