ตอนที่ 272 ไฉนนางต้องยอมอ่อนข้อให้เจ้าด้วย

คำขอของซ่งจวินเยี่ยนมิได้นับว่ายากเย็นอันใด ยิ่งหลังจากที่ลู่ซินหรานรู้ว่าพอตนเองเสพเรื่องชาวบ้านทีไรก็มักถูกคนได้ยินเสียงในใจได้ง่าย นางก็รู้สึกว่าควรหลบเลี่ยงคนนอกมาเสพเรื่องชาวบ้านอย่างสบายใจที่นี่เช่นกัน

ก่อนจากไป จู่ ๆ นางก็นึกจุดหนึ่งขึ้นมาได้ จึงหมุนตัวกลับมากวาดสายตามองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความกังขา

“เรื่องนี้แม้จะเป็นคดีปริศนาเมื่อหลายปีก่อน ทว่าก็ผ่านพ้นไปเนิ่นนานแล้ว ในราชสำนักก็น่าจะไม่มีผู้ใดไปรื้อฟื้นตรวจสอบใหม่อีก เหตุใดเจ้าจึงใส่ใจกับเรื่องนี้ขึ้นมากะทันหันเล่า”

เพียงฟังวาจาของเขาเมื่อครู่ ก็มิได้รู้สึกว่าการทำเช่นนี้จะมีความหมายสักเท่าใด

ซ่งจวินเยี่ยนรู้ว่าปิดบังนางมิได้ และมิได้คิดจะปิดบังนางอยู่แล้ว นางถามเขาจึงตอบนางไปตามตรง