เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ซินหรานก้าวเข้ามาในประตูก็เห็นเขาดูอิดโรยไปทั้งหน้า รอยคล้ำใต้ตาดูเหมือนจะเข้มขึ้นกว่าที่เจอกันคราวก่อนอีกหลายส่วน
ก่อนหน้านี้ยังคิดไม่ตกว่าเหตุใดในงานเลี้ยงฉลองวันเกิดคราวนั้นเขาจึงมองนางด้วยสายตากล่าวโทษ บัดนี้รู้ความจริงเบื้องหลังแล้ว นางจึงอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมาลูบจมูก
เรื่องนี้ นางเองก็ไม่รู้มาก่อนว่าเสียงในใจของตนจะถูกคนมากมายเพียงนั้นได้ยิน
คนเหล่านั้นได้ยินแล้วก็แล้วไปเถิด ทว่ากลับไม่มีผู้ใดยอมปล่อยให้เรื่องราวจบลงด้วยดี ต่างคนต่างก่อเรื่องวุ่นวายใหญ่โตยิ่งกว่ากัน
นางยิ้มเจื่อนพลางก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ไม่รอให้ซ่งจวินเยี่ยนอ้าปากก็เป็นฝ่ายเอ่ยเจตนาที่มาในวันนี้ออกไปเอง
“ข้ารู้แล้วว่าพวกเจ้าได้ยินเสียงในใจของข้า และยืนยันจากพี่สาวแล้วด้วยว่า ยามนี้พวกเจ้าได้ยินเพียงส่วนที่ข้าดูระบบเท่านั้น ส่วนอื่นล้วนไม่ได้ยินเลย”