ตอนที่ 208 เปิ่นกงไม่มีอารมณ์ฟังเจ้าพูดจาเพ้อเจ้อ

การบ่นพึมพำไม่ขาดสายทำให้ในที่สุดหลิงเสวียนก็เริ่มจะวางสีหน้าไม่อยู่

คนเดินสู่ที่สูง สายน้ำไหลลงสู่ที่ต่ำ

นางเพียงทำตามใจตน อยากใช้ชีวิตที่มีแต่คนอิจฉา ชื่นชม มีตรงไหนที่ไม่ถูกต้องกัน!

นางเผยรอจนลู่ซินหรานบ่นพึมพำเสร็จ ถึงได้ยิ้มพลางเอ่ยขึ้นว่า “ผู้เยาว์ตระกูลหลิง น้ำแก้เมานี้เชื่อว่าอีกประเดี๋ยวท่านอ๋องต้องไม่ทำให้ความหวังดีของเจ้าเสียเปล่าแน่ ปล่อยให้ท่านอ๋องพักผ่อนให้สบายเถิด พวกเรากลับไปดื่มสุรามงคลกันดีกว่า”

นางไม่เอ่ยถึงเรื่องที่เกี่ยวกับความบริสุทธิ์ผุดผ่องแม้แต่ครึ่งคำ คล้ายกับว่าทุกสิ่งตรงหน้านี้ล้วนปกติธรรมดายิ่ง

แม่นมสวีรู้ใจนาง คำพูดยังไม่ทันสิ้นสุดก็พาพวกสาวใช้เดินตรงเข้ามาหาหลิงเสวียนแล้ว