ตอนที่ 209 เหตุใดเขา... ต้องออดอ้อนนางด้วย?!

ลู่ซินหรานไม่รู้ว่าซ่งจวินเยี่ยนจากไปตั้งแต่เมื่อใด ตอนที่งานเลี้ยงมงคลสิ้นสุดลงแล้วพวกนางเดินทางกลับ ซ่งจวินเยี่ยนก็จากไปแล้ว

คนเราย่อมต้องตายเป็นธรรมดา แต่อับอายจนแทบแทรกแผ่นดินนั้นเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้

ดังเช่นนั้น นางจึงปักใจเชื่ออย่างเงียบ ๆ ว่าเจ้าหมอนั่นคงไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับสถานการณ์อันน่าอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินนี้อย่างไร

ถึงอย่างไรอย่าว่าแต่เรื่องที่พวกเขาไม่สนิทกันเลย ท่าทางน้อยเนื้อต่ำใจที่เขาเผยออกมาครั้งแล้วครั้งเล่านั้น มิใช่มีเพียงนางที่มองเห็น ทว่าคนอื่น ๆ ก็มองเห็นเช่นกัน

ภาพลักษณ์อันเย็นชาเคร่งขรึมของเขาผ่านค่ำคืนนี้ไปแล้วคงแตกละเอียดแหลกเหลวไม่มีชิ้นดีเป็นแน่

จะกอบกู้ภาพลักษณ์ที่สั่นคลอนเจียนอยู่เจียนไปของตนเองกลับมาอย่างไร ก็เพียงพอให้เขาต้องปวดเศียรเวียนเกล้าแล้ว