กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“จื่อเซี่ยน!”
นางอันก้าวขึ้นหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ สองมือบีบท่อนแขนของเขาไว้แน่น
“เจ้าพูดเช่นนี้ได้อย่างไร! จื่อเซี่ยน นั่นน้องสาวลูกพี่ลูกน้องของเจ้านะ พวกเจ้าเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เล็ก เจ้าจะทนดูนางไปตายต่อหน้าต่อตาได้อย่างไร!”
จนถึงบัดนี้ ในใจของนางก็ยังคงคำนึงถึงหลานสาวสุดที่รักของตนเอง
กู่จื่อเซี่ยนหลุบตามองนาง มุมปากพลันกระตุกยิ้มขึ้นมาสายหนึ่ง จากนั้นก็ยิ่งหัวเราะดังขึ้นเรื่อย ๆ จนคนเริ่มจะดูคุ้มคลั่งขึ้นมาทีละน้อย
“มิเช่นนั้นเล่า ข้าหลับตาลงเสียดีหรือไม่
“ทำเรื่องผิดก็ต้องชดใช้ด้วยราคาค่างวด เหตุผลข้อนี้เจ้าไม่เข้าใจ หรือว่านางไม่เข้าใจกันแน่”
“เหตุใดมาถึงตอนนี้ ใจของเจ้าก็ยังคงเอียงเอนไปทางพวกเขา เจ้าเคยเห็นข้าเป็นสายเลือดแท้ ๆ ในอกบ้างหรือไม่