ตอนที่ 177 ร้องไห้เป็นก็น่าเห็นใจแล้วหรือไร

ในยามนี้อันชิงอวี่เริ่มจะตื่นตระหนกขึ้นมาจริง ๆ เสียแล้ว

นางกับกู่จื่อเซี่ยนมีความสัมพันธ์ทางกายกันไปแล้ว ทั้งยังชื่อเสียงป่นปี้ต่อหน้าแขกเหรื่อมากมายถึงเพียงนี้

หากมิอาจแต่งให้เขา เช่นนั้นภายภาคหน้านางคงเหลือเพียงสองทางออกอย่างการปลิดชีพตนเองหรือไม่ก็ไปบวชชีจริง ๆ แล้ว

นางสาวเท้าไปข้างหน้า คิดจะยื่นมือไปคว้าแขนของกู่จื่อเซี่ยน ทว่ากลับถูกเขาเอี้ยวตัวหลบไปได้ตรง ๆ

“พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง ข้าพึงใจท่านนะเจ้าคะ พวกเราเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก เป็นคู่รักวัยเยาว์ ท่านจะปฏิบัติต่อข้าเช่นนี้มิได้นะเจ้าคะ พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง”

ร่างของอันชิงอวี่ซวนเซ ก่อนจะทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นตรง ๆ

ท่าทางโศกเศร้าอาดูรถึงเพียงนั้น ทำให้ผู้คนไม่น้อยในที่นี้แม้จะล่วงรู้ต้นสายปลายเหตุแล้ว ก็ยังอดเกิดความรู้สึกทนดูมิได้ขึ้นมา