เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อันหงเซิ่งหลบไปอยู่ด้านหลังน้องสาวอย่างไม่รู้สึกรู้สา
ในสายตาของเขา ทั้งหมดนี้เป็นเพราะนางอันจัดการได้ไม่ดี หากนางสามารถกำราบกู่จื่อเซี่ยนไว้ได้ ก็คงไม่ก่อเรื่องอื้อฉาวเช่นนี้ขึ้นมาในวันมงคล
นางอันถูกเขาผลักไปข้างหน้าหนึ่งที ประจวบเหมาะผลักไปอยู่ตรงหน้ากู่จื่อเซี่ยนพอดี
นางมองดูบุตรชายในชุดมงคล รู้สึกเพียงว่าเขาที่สีหน้าบึ้งตึงไร้รอยยิ้มอบอุ่นนั้นช่างแปลกหน้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
คำพูดที่เดิมทีแล่นมาถึงริมฝีปากของนางไม่อาจเอ่ยออกมาได้แม้แต่ประโยคเดียว ทำได้เพียงเอ่ยถามอย่างตะกุกตะกักไปคำหนึ่ง “พวกเรา พวกเรามีเรื่องอันใดก็ค่อย ๆ พูดค่อย ๆ จาเถิด นี่กำลังทำอะไรกัน”
ฮูหยินฝูก้าวขึ้นหน้าไปหนึ่งก้าวแล้วดึงกู่จื่อเซี่ยนไปไว้ด้านหลัง สายตาประดุจมีดกรีดเฉือนลงบนร่างของนางอัน