ตอนที่ 57 มีคนรู้ว่าเขาเป็นโรคจิตเพิ่มอีกสองสามคนแล้ว

สองพี่น้องบุปผางามในวัยแรกแย้มสะพรั่งและรูปโฉมงดงามจับตา แม้แต่นางซึ่งเป็นหญิงชราผู้นี้มองดูแล้วยังรู้สึกเจริญหูเจริญตา ยิ่งมิต้องเอ่ยถึงเด็กหนุ่มโลหิตปราณวัยฉกรรจ์

ไทเฮาทรงหวนนึกถึงการหมั้นหมายด้วยวาจาระหว่างซ่งจวินเยี่ยนกับลู่ซินหลาน จึงอดมิได้ที่จะเอียงพระพักตร์เหลือบมองฮ่องเต้

“เหล่าซื่อปีหน้าก็ควรถึงวัยสวมกวานแล้วกระมัง หลังผ่านพิธีสวมกวานออกจากวังไปตั้งจวนแล้วก็ควรแต่งงานเสียที”

ฮ่องเต้ทอดพระเนตรลู่ซินหลานผู้วางตัวสง่างามสำรวม มองดูแล้วก็นับว่าดีพร้อมทุกประการ น่าเสียดายที่ชาติตระกูลไม่อาจคู่ควรกับฝ่าบาทของพระองค์

“มิต้องรีบร้อน ปีนี้เขาเพิ่งรับหน้าที่งานของศาลซุ่นเทียนมารับผิดชอบ รอให้เขาจัดการหน้าที่นี้ให้เรียบร้อยแล้วค่อยแต่งงานก็ยังไม่สาย”

วาจานี้เมื่อเอ่ยต่อหน้าสองพี่น้อง ก็คือการบอกกล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่าพวกนางไม่มีผู้ใดคู่ควรกับฝ่าบาทสุดที่รักของพระองค์เลยสักคน