ตอนที่ 58 เถ้าแก่โรงงานเครื่องหนังเจียงหนานหนีตามผู้ใดไป

หัวใจของลู่ซินหลานพลันกระตุกวูบไปจังหวะหนึ่ง

นางอ้าปากคิดจะเอ่ยตอบไปสักประโยค ก็ได้ยินอีกฝ่ายหัวเราะฮ่า ๆ ๆ ลั่นขึ้นมา จากนั้นก็พึมพำติด ๆ ขัด ๆ ราวกับสะดุดไป

“สุราหยกแห่งราชสำนัก จอกละ จอกละเท่าไรกันนะ”

คิ้วของลู่ซินหรานแทบจะผูกกันเป็นปม คำพูดที่แล่นมาถึงริมฝีปาก ไยจึงนึกไม่ออกขึ้นมาเสียได้!

ลู่ซินหลานก้าวไปข้างหน้าเพื่อรับกาขาวสุรามาจากมือนาง หัวใจดวงหนึ่งคล้ายจะกระดอนออกมาจากทรวงอก นางขยับปากก็พบว่าไม่มีอาการวิงเวียนและมิได้ส่งเสียงไม่ออกแต่อย่างใด

ปลายนิ้วของนางเย็นเยียบ ทว่าในแววตากลับเปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้ม

“จอกละหนึ่งร้อยแปดสิบ”

“ใช่ ๆ หนึ่งร้อยแปดสิบ…”

ลู่ซินหรานประหนึ่งเก็บผลไม้ที่ร่วงหล่นบนพื้นกลับคืนมาได้ ดีใจจนอยากจะเป่าฝุ่นดินที่เปรอะเปื้อนออกไป ทันใดนั้นพลันชะงักงันไป